Είμαι από τους ανθρώπους που έχω πολύ καλές αναμνήσεις από το σχολείο. Που, ευχαρίστως, θα πήγαινα πάλι. Καμιά φορά λέω στις παραμυθένιες μου να με πάρουν μαζί τους στο σχολείο!!! Αλλά……

Θυμάστε τη πρώτη ημέρα σας στο σχολείο;

Εγώ από την πρώτη ημέρα του νηπιαγωγείου  θυμάμαι το σχολικό που ήρθε να μας πάρει, εμένα και τον ξάδερφο μου ( νηπιαγωγείο πήγα στην Αθήνα μετά μετακομίσαμε στην επαρχία). Θυμάμαι τον ξάδερφο μου που κάθησε ως μεγαλύτερος στις πίσω θέσεις και εγώ  στις μπροστινές. Θυμάμαι τη ποδιά που φορούσα με μια μέλισσα (ιδιωτικό σχολείο). Θυμάμαι το προαύλιο, το κτίριο και την αίθουσα. Φαντάζομαι πως όλα αυτά τότε θα έδειχναν μεγάλα στα μάτια μου και για αυτό τα θυμάμαι. Δεν  μπορώ, όμως,να θυμηθώ την δασκάλα μου του νηπιαγωγείου.

Τις περισσότερες αναμνήσεις τις έχω από την πρώτη ημέρα στη πρώτη δημοτικού και μετέπειτα.

Όπως είπα μετακομίσαμε επαρχία και σαν καινούρια, με διεκδικούσαν οι συμμαθήτριες μου (με ποια θα καθήσω στο θρανίο).
Εννοείται πως θυμάμαι τη δασκάλα μου που είχα ως και την τετάρτη δημοτικού ( μετά μας ανέλαβε τις δυο τελευταίες τάξεις ο σύζυγός της-διευθυντής του σχολείου μας). Υπέροχοι δάσκαλοι. Η δασκάλα μας, η κ. Γιώτα, ακόμα και τώρα όταν μας συναντήσει, μας πιάνει γλυκά στο πρόσωπο και μας μιλά σαν να μιλάει σε εκείνα τα παιδιά της πρώτης δημοτικού.

Θυμάμαι το μεγάλο πετρόχτιστο σχολείο με τα τεράστια ξύλινα  θρανία του. Την καθαρή και μυρωδάτη μπλε ποδιά με τα άσπρα κουμπάκια της και το λευκό δαντελένιο  γιακαδάκι της (που πρόλαβα μέχρι τη τρίτη δημοτικού ).

Θυμάμαι το προαύλιο και το πόσο παιχνίδι κάναμε με τους συμμαθητές τα 6 υπέροχα χρόνια του δημοτικού.

Θυμάμαι, σκέφτομαι  και χαμογελώ με τους συμμαθητές μου.

Θυμάμαι την ανυπομονησία μου και την χαρά μου να πηγαίνω στο σχολείο που την είχα μέχρι και την τελευταία ημέρα του Λυκείου.

Μπορώ να γράφω ή να εξιστορώ αναμνήσεις απο το σχολείο για την πρώτη ως και για την τελευταία ημέρα ώρες αλλά δεν θέλω να σας κουράσω.

Αχχχ, τα μαθητικά τα χρόνια δεν τα αλλάζω με τίποτα!!!

Εσείς θυμάστε τη πρώτη ημέρα στο σχολείο;;;