Το αυτοκίνητο ήταν, είναι και θα είναι το αγαπημένο «παιχνίδι» μικρών και μεγάλων. Όταν είσαι μικρός προσποιείσαι ότι έχεις το αυτοκίνητο σου και παίρνεις μέρος σε αγώνες ή πας στη δουλεία σου. Μπορεί να είναι σε παιχνίδι (πλαστικό, μεταλλικό κ.α.),
μινιατούρα ,
τηλεκατευθυνόμενο,
ποδοκίνητο ή ηλεκτρικό.
Όσο μεγαλώνεις, ονειρεύεσαι να αποκτήσεις το δικό σου αυτοκίνητο ( σχεδόν όλοι γιατί υπάρχουν και οι εξαιρέσεις π.χ. εγώ που δεν ονειρεύτηκα ποτέ αποκτήσω αυτοκίνητο και που πήρα δίπλωμα εδώ και χρόνια και το έχω απλά στο πορτοφόλι μου). Το αυτοκίνητο έχει γίνει τραγούδι, βιβλίο, παραμύθι, κινούμενο σχέδιο.
Το αυτοκίνητο σαν παιχνίδι είναι τουλάχιστον 7.500 ετών – που χρονολογείται από τα τέλη της Λίθινης Εποχής και ανακαλύφθηκε στην Ανατολική Τουρκία. Είναι από πέτρα και είναι «σαν ένα αντίγραφο» των σημερινών αυτοκινήτων!
Σήμερα, το αυτοκίνητο σαν παιχνίδι υπάρχει από τη βρεφική ηλικία κατασκευασμένο με μαλακά υλικά ως την πρώτη εφηβική ηλικία που μπορεί να είναι μηχανοκίνητο.
Θα κλείσω με στίχους: μπαίνω στο αμάξι δεν αργώ
παίρνω δρόμο και τραβώ
το ρίχνω στο σεργιάνι
(στίχοι: Γιάννης Δαλιανίδης
μουσική: Μίμης Πλέσσας
Ρένα Βλαχοπούλου
Ντίνος Ηλιόπουλος)
(Visited 85 times, 1 visits today)