Η κυρία Σοφία, η γλυκιά δασκάλα της Ζωής, φώναξε τα παιδιά να μπουν στη τάξη.
–Καθίστε, παιδιά. Σήμερα δεύτερη μέρα στο σχολείο και οι όμορφες αλλά άδειες τσάντες σας θα γεμίσουν με βιβλία, τους είπε χαμογελώντας.
Άρχισε με σειρά να μοιράζει τα βιβλία.
-Ξεφυλλίστε τα πριν τα βάλετε μέσα στη τσάντα σας. Δείτε πόσα όμορφες εικόνες έχουν. Και δεν φαντάζεστε πόσα πολλά και ωραία πράγματα θα μάθουμε με αυτά τα βιβλία.
Η Ζωή άνοιξε ένα βιβλίο και το ξεφύλλιζε. Δεν ήταν μόνο εικόνες. Είχε πολλά μα πολλά γραμματάκια. Είχε μάθει την αλφαβήτα αλλά έτσι ενωμένα δεν ήξερε να τα διαβάζει.
Η κυρία Σοφία τους είπε:
–Τώρα σας ανήκουν. Είστε υπεύθυνοι να τα προσέχετε.
Έβγαλε από τη τσάντα της πολλές διαφορετικές και όμορφες ετικέτες.
–Ελάτε με σειρά να διαλέξετε όμορφες ετικέτες για τα βιβλία σας, χαμογελώντας τους είπε η κυρία Σοφία.
Ένα ένα τα παιδάκια σηκώνονταν με τα βιβλία τους και πήγαιναν στη δασκάλα τους. Έφτασε και η σειρά της Ζωής.
–Ζωή, τι ετικέτες θέλεις να βάλουμε, ρώτησε η δασκάλα.
–θέλω αυτές με τις πεταλούδες, απάντησε η Ζωή.
Η δασκάλα με ένα μολύβι έγραψε το όνομα της Ζωής στις ετικέτες με τις πεταλούδες και τις κόλλησε στα βιβλία.
-Ζωή, τώρα αυτά τα βιβλία είναι υπό τη προστασία σου και αυτά θα σου μάθουν πάρα πολλά.
Χτύπησε το κουδούνι, τέλος για σήμερα το σχολείο. Τη Ζωή τη περίμενε ο μπαμπάς της για να επιστρέψουν στο σπίτι.
–Ζωή πως πέρασες;
-Μπαμπά πήραμε βιβλία, πολλά βιβλία. Η κυρία Σοφία είπε ότι είναι υπό τη προστασία μας τώρα.
Ο μπαμπάς της χαμογέλασε και τη χάιδεψε στο κεφάλι.
–Μαμά, κοίτα πόσα βιβλία πήρα σήμερα, φώναξε ενθουσιασμένη στη μαμά της πριν καλά καλά μπει στο σπίτι.
–Ζώη μου, θες να τα δούμε μαζί; της είπε η μαμά της.
Η μαμά άγγιξε τα βιβλία και πήρε ένα στα χέρια της. Το ξεφύλλισε και το έβαλε κοντά στη μύτη της.
–Μύρισε, Ζωή. Τι ωραία που μυρίζουν τα βιβλία!
Η μαμά της Ζωής δάκρυσε.
–Μαμά, κλαίς;
-Όχι. Συγκινήθηκα. Θυμήθηκα όταν εγώ πρωτοπήρα τα βιβλία μου και τα έβαλα στη σάκα μου. Τι όμορφα.
Η Ζωή προσπάθησε να φανταστεί τη μαμά της μαθήτρια. Πώς να ήταν άραγε; σκέφτηκε. Την φαντάστηκε με πολλά βιβλία και κοτσίδες στα μαλλιά.
–Ζωή το αγαπούσα το σχολείο μου. Έχω καλές αναμνήσεις.
Η Ζωή κατάλαβε ότι στη μαμά της έλειπε το σχολείο. Ευχήθηκε να περάσει τόσο όμορφα στο σχολειό της όσο και η μαμά της. Για αρχή αυτό που έπρεπε να κάνει ήταν να προσέχει τα βιβλία της με τις ωραίες ετικέτες τους.
(Visited 64 times, 1 visits today)