Το νέο ψυχολογικό θρίλερ της Ε. Βαρδάκη (για άλλη μια φορά) με εντυπωσίασε. Η σκοτεινή ιστορία, Το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ, ακροβατεί ανάμεσα στο μίσος και την αγάπη, την φαντασίωση και την αλήθεια, και οδηγεί σε ένα ανατρεπτικό φινάλε.

Ο Τζόελ, ένας επιτυχημένος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, χάνει την έμπνευση του. Μετακομίζει σε άλλη πόλη αναζητώντας αυτό που θα τον βγάλει απο το πνευματικό του αδιέξοδο. Όταν θα γνωρίσει την Κλόε πίσω από έναν τοίχο, θα την μισήσει. Μα, όταν θα τη συναντήσει απο κόντα….. θα τη λατρέψει.

Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Η οργή φέρνει την επιθυμία. Το μίσος έγινε λατρεία. Το μυστήριο οδηγεί σε πόθο. Η φαντασίωση κρύβει ψέμα. Ο γρίφος αναζητά απαντήσεις. Και η καταιγίδα καταλήγει σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα.

Η ιστορία με μάγεψε. Η μια ανατροπή ακολουθεί την άλλη και με κράτησε σε εγρήγορση. Πάνω που πίστευα πως κατάλαβα ποια είναι η αλήθεια, εμφανίζεται μια πληροφορία που, όχι απλά την ακυρώνει, την εκτροχιάζει. Έμεινα έκλπηκτη με τα παιχνίδια που δημιουργεί το μυαλό των πρωταγωνιστών. Πως η μοναξιά και το απωθημένο έφεραν τους ήρωες σε ακραίες καταστάσεις. Πως τα μάτια της ψυχής “βλέπουν” πέρα απο την πραγματική εικόνα. Και επιλέγουν να διατηρούν στην μνήμη τους αυτή που τους έβγαλε απο το συναισθηματικό τους αδιέξοδο.