Μια λαική παροιμία λέει Δεν χωράνε δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Και όσο οργανωτική και σταθερή να είσαι στο πρόγραμμα σου, δεν γίνεται να φορτώνεσαι όλες τις δουλειές και να είσαι εργαζόμενη μητέρα. Κάποια στιγμή θα κουραστείς και θα χαλάσει η ψυχολογία και η υγεία σου.
Μιλάω εγώ που θέλω να τα κάνω όλα μόνη μου για να νιώθω ότι έχω τον έλεγχο των καταστάσεων. Γιατί νομίζω πως μόνο εγώ τα κάνω τόσο τέλεια και άλλες πολλές θεώριες που δεν ειναι τις παρούσης να σου εκμυστηρευτώ. Γνωρίζω, πλέον, ότι αυτό είναι μια αυταπάτη και δικό μου πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστώ και να το μετριάσω. Και ναι μεν, μπορεί να το έχω συνειδητοποίησει, αλλά δεν σημαίνει ότι είναι εύκολο να το αλλάξω απο την μια ημέρα στην άλλη.
Τώρα που τα κορίτσια μου μεγάλωσαν και ωρίμασε και η δική μου σκέψη εφαρμόζω το μοίρασμα εργασιών. Σαν ένας μαέστρος ορχήστρας (κάποιες φορές σαν στρατηγός σε λόχο) συντονίζω τις οικογενειακές υποχρεώσεις (ας το πω έτσι).
Άλλος θα κατεβάσει τα σκουπίδια, άλλος θα φτιάξει τα γραφεία, άλλος θα αναλάβει να τακτοποιήσει τον καναπέ. Βέβαια ο κύριος όγκος εργασιών περνάει απο εμένα αλλά, πλέον, υπάρχει και βοήθεια. Βοηθάω εμένα αλλά μαθαίνω και στους υπόλοιπους ότι όλοι πρέπει να συμμετέχουμε στην καθημερινή λειτουργία της οικογένειας
Φυσικά, η αλλαγή αυτή γίνεται σταδιακά. Κυρίως απο εμένα. Όλα είναι στο μυαλό μας και πρέπει να βοηθήσουμε οι ίδιοι τον ευατό μας.
Τα δικά σου νέα;
Σε φιλώ
Καίτη