Σκηνικό πριν 2 χρόνια: Εγώ με γυρισμένη την πλάτη να ράβω. Οι μικρές παίζουν λίγο πιο πέρα. Αντιλαμβάνομαι πως μια πονηριά-ζαβολιά είναι στα σκαριά. Την στιγμή που πρόκειται να συμβεί, λέω:
-Ούτε να σκεφτείς να το κάνεις, με ύφος μαμάς που αφοπλίζει.
-Ούτε να σκεφτείς να το κάνεις, με ύφος μαμάς που αφοπλίζει.
-Μα βρε, μαμά, πως το ήξερες;
-Γιατί μια μαμά, σας έχω πει, όλα τα βλέπει και τα ξέρει.
Και εκεί διασκεδάζεις με το ύφος τους «Καλά πως μας είδε…».
Γιατί εμείς οι μαμάδες έχουμε κάποιες ξεχωριστές δυνάμεις.
- Έχουμε μάτια και στη πλάτη.
-
- Μυριζόμαστε από μακριά πότε πρόκειται να γίνει αταξία ή έχει συμβεί αταξία.
-
- Καταλαβαίνουμε πότε μας λένε ψέματα.
-
- Είμαστε έτοιμες να συναρμολογήσουμε ότι καταστρέφεται, να εφεύρουμε πατέντες, να λύσουμε προβλήματα.
- Θεραπεύουμε τα (απλά) χτυπήματα με το πιο γρήγορο και εύκολο τρόπο. Ένα φιλί μας και μια αγκαλιά απομακρύνει το πόνο και σβήνει τα δάκρυα.
Τι λέτε, πόσες ακόμα σούπερ δυνάμεις έχει μια μαμά;
(Visited 127 times, 1 visits today)