Σας έχει τύχει να συναντήσετε κάποιον που να είναι τόσο κεφάτος και  χαρούμενος άνθρωπος που να σας φτιάξει τη διάθεση χωρίς καν να σας μιλήσει;

Στις ημέρες μας πιο εύκολα συναντάς ανθρώπους σκυθρωπούς, λιγομίλητους, κατσούφηδες. Βέβαια, τώρα που οι συνθήκες ζωής μας είναι δύσκολες, δεν τους αδικώ (τόσο πολύ).

Όταν, όμως, στο δρόμο σου συναντήσεις κάποιον άγνωστο που με το κέφι του, χωρίς να σου μιλήσει, σου φτιάχνει τη διάθεση, του αφιερώνεις, τουλάχιστον, μια ανάρτηση. Αφιερώνεις μια ανάρτηση στους ανθρώπους που διατηρούν μια αισιοδοξία παρά τα όσα γίνονται τριγύρω μας (αισιοδοξία, όχι αναισθησία), που εργάζονται με όρεξη και χωρίς μουρμούρα, που απολαμβάνουν ακόμα και τις μικρές στιγμές της ζωής.

Πρόσφατα, μετά απο μια δύσκολη βάρδια μπαίνω σε ταξί για την επιστροφή στο σπίτι μου. Ένας χαμογελαστός και ευγενικότατος οδηγός ταξί με καλησπερίζει και με ρωτάει για το προορισμό. Απαντώ το ίδιο ευγενικά και κάθομαι χαλαρά και αναπαυτικά στη θέση μου.

Στο ραδιόφωνο παίζει ωραία ελληνική μουσική που ακούμε σε νυχτερινά μαγαζιά (όχι βαριά λαικά τραγούδια) που σου ανεβάζει τη διάθεση.

Και πριν προλάβουμε να διανύσουμε τα πρώτα χιλιόμετρα, ο οδηγός αρχίζει να σιγοτραγουδάει. Και δεν είναι το οτι τραγουδάει, αυτό που μου κάνει εντύπωση. Εξάλλου, στο αυτοκίνητο και εγώ τραγουδάω. Είναι που το απολαμβάνει, που γουστάρει. Και έχει ένα κέφι, μια διάθεση που με μεταφέρει νοερά  σε νυχτερινό μαγαζί και είμαι έτοιμη να φωνάξω στο σερβιτόρο να μου φέρει το ποτό μου.

Και τότε, σταματά να τραγουδά. Σηκώνει το ποτήρι του καφέ του, πίνει μια μεγάλη γουλιά και βγάζει έναν ήχο απόλαυσης, ατελείωτης ευχαρίστησης όπως έλεγε μια πρωταγωνίστρια παλιάς τηλεοπτικής σειράς. Εγώ χαμογελώ, γιατί ο συγκεκριμένος άνθρωπος γεύεται μέσα απο το καφέ του αυτές τις μικρές καθημερινές μας απολαύσεις, τις μικρές στιγμές της ζωής μας.
Και ξανά αρχίζει να σιγοτραγουδά με την ίδια όρεξη και με το ίδιο κέφι. Και σταματά μόνο για να απολαύσει το καφέ του. Και εγώ χαμογελώ σε όλη τη διαδρομή.
Και μην σκεφτείτε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στο μυαλό αυτού του ανθρώπου ή ότι δεν είναι σοβαρός. Απλά, ο άνθρωπος αυτός είναι ένας αισιόδοξος, κεφάτος άνθρωπος που δύσκολα συναντάς στο δρόμο!!
Αυτή την ανάρτηση την αφιερώνω σε όσους έχουν ξεχάσει πως να απολαμβάνουν τις μικρές στιγμές της ζωής, τις μικρές απολαύσεις μας.