Ετοιμαζόμαστε για περίπατο και επειδή ο ήλιος με τις χρυσές ακτίνες του δεν αστειεύεται, βάζουμε αντιηλιακό, καπέλα και γυαλιά ηλίου.
Στη διαδρομή μιλάμε, τραγουδάμε, γελάμε. Εγώ φοράω τα πιο μεγάλα μου σκούρα μωβ γυαλιά.
Η Έλλη με σκουντάει: Κοίτα με, μαμά…
Εγώ: Σε κοιτάω
Έλλη: Όχι, βγάλε τα γυαλιά και κοίτα με καλά. Επιμένει οτι μέσα απο τα σκούρα μου γυαλιά δεν θα δω καλά.
Σκύβω και βάζει το πρόσωπο της πάνω στο δικό μου, οι μύτες μας κολλάνε και κοιτώντας με βαθιά στα μάτια μου λέει: Σ αγαπάωωωω, μαμά!
Γιατί κάποια πράγματα δεν λέγονται μόνο με λόγια αλλά και με τα μάτια, το άγγιγμα, τις πράξεις…..
Έλλη, 4 ετών
(Visited 49 times, 1 visits today)