Κάποιες φορές, δεν το κρύβω, είναι βαρετό και απίστευτα εκνευριστικό να είσαι στο αυτοκίνητο, κολλημένος στη κίνηση και τα φανάρια να σου δείχνουν ότι το αγαπημένο τους χρώμα είναι το κόκκινο.
Πόσο μάλλον, για τους λιλιπούτειους συνεπιβάτες που στη μεγάλη πόλη δεν έχουν να χαζέψουν από το παράθυρο τα γραφικά τοπία για να γεμίσουν την ώρα τους.
Για αυτό στο αυτοκίνητο χρήσιμο θα ήταν να υπάρχουν μικρά παιχνίδια που θα γεμίσουν ευχάριστα το χρόνο τους:
Μαγικός πίνακας. Μπορεί να ζωγραφίσει χωρίς να λερωθεί, να σβήσει και να ξαναζωγραφίσει χωρίς να χρειάζεται χαρτιά, μαρκαδόρους, μπογιές.
Βιβλία. Μικρά –μεγάλα, με ήρωες που λατρεύει. Μερικά παιδάκια, όμως, δεν μπορούν να διαβάσουν γιατί ζαλίζονται.
Μικρές κούκλες (για αγόρια και κορίτσια) για να παίζουν. Οι μικρές μου τις παίρνουν αγκαλιά και προσποιούνται ότι τους εξηγούν τι βλέπουν στο δρόμο.
Μουσική-παιδικά (και όχι μόνο) τραγουδάκια. Οι μικρές μου που λατρεύουν να ακούνε αλλά και να τραγουδάνε είναι το καλύτερο τους.
Μικρά παιχνίδια του εμπορίου που είναι κατάλληλα για το αυτοκίνητο γιατί δεν χρειάζονται πολλά εξαρτήματα και απασχολούν τους μικρούς συνεπιβάτες μας για αρκετή ώρα δημιουργικά.
Συμβουλή μου είναι τα παιχνίδια για το αυτοκίνητο να είναι μόνο για το αυτοκίνητο και να μην τα παίζουν σε άλλα μέρη για να μην τα έχουν βαρεθεί.
Τώρα θα σας παρουσιάσω και μερικά αυτοσχέδια «παιχνίδια» που παίζουμε με τις μικρές μου :
Αφήγηση παραμυθιών. Δικά μας παραμύθια που είτε τα αφηγούμαι εγώ είτε οι ίδιες.
Κάνε ότι λέω. Με τη σειρά ο καθένας λέει στους υπόλοιπους να κάνουν κάτι πχ. να προσποιηθούν ότι κοιμούνται και για να δώσετε μια πιο εύθυμη διάθεση προσποιήστε ότι ενώ κοιμάστε, ροχαλίζετε αστεία.
Μικρές νεράιδες των μαγικών φαναριών (για τα αγοράκια το ονομάζετε μικροί μάγοι των μαγικών φαναριών). Η μια μου «παραμυθένια» παραπονιόταν ότι δεν τις αρέσουν τα φανάρια. Αφού τους έμαθα τι σημαίνει το κάθε χρώμα στα φανάρια, σκέφτηκα να προσποιηθούν τις νεράιδες που με τα αστεροραβδιά τους έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν το χρώμα των φαναριών. Όταν φτάνουμε, λοιπόν, σε φανάρι κόκκινο και ο μπαμπάς δεν μπορεί να περάσει: οι μικρές παίρνουν τα ραβδιά τους και λένε άμπρα κατάμπρα να γίνεις πράσινο. Φροντίζω να τις καθυστερώ (ισχυρίζομαι ότι το ραβδί τους μάλλον δεν έχει αρκετή αστερόσκονη για να το γεμίσουν) για να πετύχουν ακριβώς την αλλαγή του κόκκινου σε πράσινο. Φυσικά αυτό είναι ένα παιχνίδι για μικρά παιδάκια.
Τυχερή τσάντα. Μια χάρτινη τσάντα (ξεχωριστή για την κάθε μια) που πάνω έχει ένα αυτοκινητάκι (μια εικόνα με ένα μπαμπά και δυο κοριτσάκια) και περιέχει κάθε φορά κάτι διαφορετικό, ένα παιχνίδι, αυτοκόλλητα, ένα μπλοκάκι καθώς και ένα σνακ. Υπόψιν ότι δεν χρειάζεται κάθε φορά να είναι ένα καινούριο αγορασμένο παιχνίδι αλλά κάτι που μαγικά έχετε εξαφανίσει για λίγες μέρες και βρέθηκε στη τυχερή τσάντα για να παίξει.
Οι μικρές μου «παραμυθένιες» είναι τριών ετών και έτσι οι εμπειρίες μου για παιχνίδια στο αυτοκίνητο είναι μόνο για αυτές τις ηλικίες. Περιμένω τις δικές σας δοκιμασμένες ιδέες για παιχνίδια στο αυτοκίνητο για να τις μοιραστούμε.
(Visited 126 times, 1 visits today)