Μπήκε και ημερολογιακά το καλοκαίρι. Μαζέψαμε και ότι τελευταίο θυμίζει χειμώνα και πλέον είμαστε έτοιμοι για τις πρώτες εξορμήσεις στη θάλασσα. Θάλασσα, καλοκαίρι, διακοπές. Λέξεις που σε κάθε ηλικία θυμίζουν κάτι διαφορετικό.

Όταν ήμουν παιδί στην ηλικία του δημοτικού σχολείου θυμάμαι τις μαμάδες μας με τσάντες θαλάσσης και εμάς τα παιδιά, ένα τσούρμο διαφορετικής ηλικίας, με σωσίβια, μπρατσάκια, βατραχοπέδιλα και κουβαδάκια να πηγαίνουμε με τα πόδια στη θάλασσα. Να χασκογελάμε στο δρόμο, να πειραζόμαστε μεταξύ μας και οι μαμάδες να φωνάζουν στην άκρη παιδιά. θυμάμαι τα φουστανάκια με τα κρόσσια και τα σανδάλια με λουριά ως το γόνατο. Θυμάμαι να στήνουμε κάστρα από άμμο και τη θεϊκή ατάκα του, τότε μικρότερου από όλους, Γιωργάκη να λέει  να σας τα χαλάσω, παιδιά; θυμάμαι να μουλιάζουμε στο νερό και τα δάκτυλα μας να το μαρτυρούν στις μαμάδες ενώ εμείς ισχυριζόμασταν ότι είναι νωρίς ακόμα για να φύγουμε από τη θάλασσα. Μυρωδιά καρπουζιού.

‘Όταν ήμουν στο γυμνάσιο, θυμάμαι μπάνια το πρωί με τη μαμά και το μεσημέρι μόνα μας όλα τα  παιδιά με τα ποδήλατα. Γέλια, αστεία, συζητήσεις. Το απόγευμα πάλι ραντεβού με τα ποδήλατα στη καφετέρια με τα ηλεκτρονικά στη παραλία. Θυμάμαι τα εφαρμοστά τζην παντελόνια, τα σορτς και τα κρεμαστά σκουλαρίκια. Γεύση παγωτό σοκολάτα.

Στο λύκειο θυμάμαι πηγαίναμε για μπάνια μεσημέρι με μηχανάκια. Στη παραλία με τα beach bar, τη μουσική στη διαπασών, καφέ φραπέ, τάβλι και χορό. Τα βράδια σινεμά θερινό σε ταράτσα ή φαγητό σε ταβέρνες ή ποτό στα νυχτερινά μαγαζιά της παραλίας. Θυμάμαι το μπαμπά μου να συνεννοείται με τους άλλους μπαμπάδες ποιος θα μας πάει και ποιος θα μας φέρει πίσω. Θυμάμαι μίνι φορέματα, φαρδιές  παντελόνες και βραχιόλια. Ήχος ξένη μουσική.

Όταν ήμουν στη σχολή θυμάμαι  πηγαίναμε για μπάνια μεσημέρι με αυτοκίνητα. Θυμάμαι που φιλοξενούσα συμφοιτητές μου. Θυμάμαι που συναντούσα στα μέρη μου τους παιδικούς μου φίλους που είχα λόγω σπουδών καιρό να τους δω. Θυμάμαι ποτά σε beachbar. Θυμάμαι κάπρι παντελόνια, καφτάνια, μπατάνες. Εικόνες μπλε της θάλασσας.

Και έρχομαι στο τώρα που για μπάνιο πάμε πρωί  ή απόγευμα σε οργανωμένες παραλίες. Με καφέ φραπέ αλλά και με κουβαδάκια, συνδυασμοί παλαιότερων εποχών. Και  με τους παιδικούς φίλους που τώρα, όμως, είναι κάτι παραπάνω (λίγο πολύ μεταξύ μας έχουμε αποκτήσει και συγγενική σχέση). Τα καλοκαίρια τώρα μυρίζουν παιδικό αντηλιακό, η γεύση είναι παγωτό βανίλια- μπανάνα, ο ήχος παιδικές φωνές και οι εικόνες παιδικές φατσούλες.

Όπως και να είναι για τον καθένα, εύχομαι σε όλους