Οι μαμάδες ή τα ίδια τα παιδάκια επιλέγουν ανάμεσα σε πολλούς  φανταστικούς ήρωες ή ιστορίες για να διακοσμήσουν τη τούρτα τους, το γλυκό τους ή το παιδικό ξεφάντωμα (πάρτυ)  τους.

Πέρυσι, στην ονομαστική εορτή της  μιας «παραμυθένιας» μου, που είναι την άνοιξη, σκέφτηκα στο παιδικό σταθμό να ετοιμάσω δωράκια- κεράσματα με θέμα τη πασχαλίτσα.

Πήρα πιατάκια από αυτά που δεν σπάνε   τα γέμισα κουλουράκια μέσα σε σελοφάν και τα τύλιξα όλα μαζί με κόκκινο χαρτί. Έφτιαξα  χάρτινες πασχαλίτσες που στο πίσω μέρος έγραφαν το όνομα της εορτάζουσας και τις πέρασα στο κορδόνι που έδενε το αμπαλάζ. Μαζί με τη  πασχαλίτσα είχα βάλει και μια μικρή ιστορία που είχα γράψει για τη πασχαλίτσα που έρχεται κάθε άνοιξη.

Αυτή είναι η ιστοριούλα:

Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε ένα όμορφο σχολείο που πήγαιναν 22 χαρούμενα παιδάκια. Κάθε μέρα παίζανε μεταξύ τους, έλεγαν τραγουδάκια και οι τρεις γλυκές δασκάλες  τους διάβαζαν παραμύθια.Μια ημέρα τους λέει η δασκάλα τους:

 – παιδιά, σε λίγες μέρες θα έχουμε άνοιξη.

–  κυρία, πως θα καταλάβουμε ότι ήρθε η άνοιξη; ρώτησαν τα παιδάκια.

– θα έχουμε ηλιόλουστες μέρες, θα ανθίσουν τα λουλούδια και θα έρθουν οι πασχαλίτσες!! είπε η δασκάλα.                                                         

– οι πασχαλίτσες; ρώτησαν τα παιδάκια.

– ναι, οι πασχαλίτσες! Εκείνα τα μικρά συμπαθητικά έντομα με τα κόκκινα φτερά και τις μαύρες βούλες. Έρχονται για να μας θυμίσουν ότι ήρθε η άνοιξη. Κάθονται στα πράσινα φύλλα των λουλουδιών και των φυτών και τα προστατεύουν.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν. Άραγε θα έβλεπαν τις πασχαλίτσες;

Ένα όμορφο πρωινό τα παιδάκια βγήκαν στην αυλή να παίξουν και είδαν μια μικρή χαριτωμένη πασχαλίτσα να κάθεται πάνω στη τσουλήθρα.

– κυρία, μια πασχαλίτσα. Ήρθαν οι πασχαλίτσες, ήρθε η άνοιξη, φώναξαν τα παιδάκια.

Η δασκάλα τους τη πήρε στο χέρι της και με απαλές κινήσεις την ακούμπησε σε ένα λουλούδι.

Τα παιδάκια ήταν χαρούμενα που είδαν την πασχαλίτσα. Πόσο μικρή και χαριτωμένη ήταν. Και είχε έρθει στο κήπο του σχολείου για να πει στα μικρά παιδάκια ότι ήρθε η άνοιξη. Καμιά φόρα μπορεί να μην τις δούμε όλοι αλλά να τις δει ο μπαμπάς μας, η μαμά μας, η γιαγιά, ο παππούς, κάποιος γνωστός μας και σίγουρα θα μας το πει και θα ξέρουμε ότι ήρθε η άνοιξη.